Czasy przedchrześcijańskie wiążą się z panowaniem szamanizmu, który w zależności od społeczności przybierał różne formy. Dla ludów germańskich szamanizm uwarunkowany był bitwą. Berserker i Ulfhednar to wojowniczy szamani, których celem jest osiągnięcie furii bitewnej ściśle związanej z pewnym totemem zwierzęcym. Berserkerzy powiązani byli z totemem postaci niedźwiedzia, natomiast Ulfhednar z postacią wilka. Posiadali oni wspólne praktyki szamańskie.

Ich wojownicze imiona są nawiązaniem do praktyki ubierania się w rytualny strój wykonany ze skóry zwierzęcia totemu. Jedną z cech charakterystycznych tradycji szamańskich jest proces inicjacji charakteryzujący się symboliczną (i czasami dosłowną) śmiercią i odrodzeniem, który doprowadza do uzyskania mocy.